یک

فردا اولین جلسه ی دانشگام هستش که این ترم قراره برم هفته ی اول که کسی نمیره گذاشتیم این هفته و خوشحالتر ازینی که نشون میدم هستم چون من وقتی بیکارم کلا عصبی میشم و مدام در حال جمب و جوشم و نباید توی خونه بمونم خیلی این چندوخته ام بیکار بودم و حوصله سر بر بوده برام و زندگیم یکنواخت بوده بخاطر همون تهه خونه نشستنامه که خدا رو شکر قراره این دوره ام سر برسه و از اتمام ترم قبل که تابستون بود تا الان دلم حسابی واسه ی دانشگاه تنگ شده تازه چون میخوام رفیقامم ببینم بیشتر ذوق دارم چون هیشکدومشون بجز یکیشون ترم تابستونی نگرفته بودن و ازشون دور بودم دیگه چون میبینم یک...

یک...